เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14
หวังหยวนลี่โกรธจนแทบระเบิด อดถลึงตาใส่ซุนโหย่วเหลียงที่เข้ามาขัดจังหวะไม่ได้
จางไป่เหนียนฝากเธอนัดเสิ่นอ้ายลี่ออกมา เธอก็ตอบตกลงไปแล้ว แถมยังรับตั๋วธัญพืชจากเขามาสิบชั่งด้วย จางไป่เหนียนยังรับปากว่าจะเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่เธอกับอ้ายลี่ที่ห้างโหย่วห่าวในวันนี้
เดิมทีเธอคิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้เสิ่นอ้ายลี่จะพูดด้วยยากถึงเพียงนี้
ซุนโหย่วเหลียงไม่รับรู้ถึงความไม่พอใจของหวังหยวนลี่แม้แต่น้อย หลังจากนัดเสิ่นอ้ายลี่ให้ไปพบกันที่โรงงานตอนบ่ายสองโมง เขาก็กลับไปเตรียมเอกสารด้วยความตื่นเต้น
หวังหยวนลี่นึกถึงตั๋วธัญพืชที่รับมาแล้ว จึงยังไม่ยอมตัดใจ
"โธ่ อ้ายลี่ ฉันบอกเธอตรง ๆ ก็ได้ จางไป่เหนียนจากฝ่ายจัดหาและจำหน่ายรู้ว่าพวกเราสนิทกัน ก็เลยฝากฉันนัดเธอออกมา ฉันรับปากเขาไปแล้ว เธอคงไม่อยากทำให้ฉันลำบากใจเกินไปหรอกใช่ไหม!"
"เธอก็เคยเห็นจางไป่เหนียนแล้วนี่ หน้าตาดีใช่ไหมล่ะ? งานก็ดีด้วย ตอนนี้เธอยังโสดอยู่ไม่ใช่เหรอ ก็ควรออกไปทำความรู้จักสหายชายดี ๆ ให้มากหน่อยสิ!"
พูดจบหวังหยวนลี่ก็เหลือบมองซ้ายขวา เห็นได้ชัดว่าแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจกับคำพูดเหล่านี้
หวังหยวนลี่อยากให้จางไป่เหนียนจีบเสิ่นอ้ายลี่สำเร็จ