เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1
ช่วงพักกลางวันมีเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงครึ่ง จางซวี่อวี๋เพิ่งรับกล่องอาหารที่แม่เอามาส่งให้ตรงประตูโรงงาน ก็รีบวิ่งไปยังหอพักภายในเขตโรงงานทันที
เดือนเมษายน ดอกกุหลาบเลื้อยบานสะพรั่งเต็มกำแพงรั้ว จากหน้าต่างตรงสุดทางเดินชั้นสอง เพียงยื่นมือออกไปก็สามารถสัมผัสกิ่งดอกไม้เหล่านั้นได้
เดิมทีอาคารเหล่านี้สร้างไว้ให้วิศวกรจากสหภาพโซเวียตพักอาศัย แต่หลังจากพวกเขาถอนตัวกลับประเทศไปเมื่อหลายปีก่อน ห้องพักจึงถูกจัดสรรให้บัณฑิตมหาวิทยาลัยที่ได้รับมอบหมายให้มาทำงานที่นี่
ป้าเย่ซึ่งเฝ้าประตูอยู่ยิ้มทัก "เสี่ยวอวี๋ เลิกงานแล้วเหรอ?"
"ค่ะ ป้า อ้ายลี่อยู่ในหอพักใช่ไหมคะ?"
สีหน้าของป้าเย่พลันเปลี่ยนเป็นกระอักกระอ่วน เธอเม้มปากก่อนพยักหน้า "อยู่จ้ะ อยู่จ้ะ เด็กคนนี้นี่นะ..." จากนั้นก็ลดเสียงลงถาม "ป้าได้ยินมาว่าชายหนุ่มคนนั้นของอ้ายลี่หนีไปเมืองท่าแล้วจริงหรือ?"
จางซวี่อวี๋ทำงานอยู่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของโรงงาน ย่อมรู้ดีว่าเรื่องนี้ละเอียดอ่อนเพียงใด เธอจึงตอบด้วยรอยยิ้มที่ดูไม่เหมือนยิ้มนัก "ป้าเย่ ไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนคะ?"
ป้าเย่หนังตากระตุก รู้ตัวทันทีว่าพูดอะไรไม่เหมาะสมออกไป จึงรีบเปลี่ยนคำพูด "ป้าพูดผิดไปเอง เธอช่วยเตือนอ้ายลี่หน่อยนะว่าต้องกินข้าวให้อิ่ม!"