ตอนที่ 92 ไป๋ซวี่ดื่มจนเมา

ลู่อีหรานยิ้มพลางทักทายเขา จากนั้นก็ขึ้นรถ

“หน้าคุณไปโดนอะไรมา? ไปมีเรื่องกับใครมาหรือ? ใครลงมือหนักขนาดนี้?” หลังขึ้นรถแล้ว ลู่อีหรานถึงได้เห็นรอยเขียวช้ำตรงมุมปากของไป๋ซวี่ จึงขมวดคิ้วด้วยความเป็นห่วง

เธอขยับเข้าไปใกล้อีกเล็กน้อย หยิบทิชชูเปียกออกจากกระเป๋า แล้วยกมือขึ้นหมายจะช่วยเช็ดคราบเลือดที่แห้งกรังอยู่ข้าง ๆ ให้เขา

ลู่อีหรานมีกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ติดกาย การเข้ามาใกล้อย่างกะทันหันทำให้กลิ่นเฉพาะตัวของเธอลอยเข้าสู่จมูกของไป๋ซวี่ จนหัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้นหลายจังหวะ เขาหดตัวโดยจิตสำนึก “ไม่มีอะไร กลับไปค่อยคุยกัน”

“ดูไม่ออกเลยนะว่าคุณก็รู้จักเขินเป็นด้วย?” ลู่อีหรานสังเกตเห็นความกระอักกระอ่วนของไป๋ซวี่ จึงอดยกมุมปากขึ้นไม่ได้

ขณะที่ไป๋ซวี่กำลังถอนหายใจอย่างโล่งอก ในวินาทีถัดมา ลู่อีหรานกลับบีบขากรรไกรล่างของเขาอย่างแรงจนเขาไม่มีทางถอยหนี