บทที่ 99 จู่ ๆ ก็อยากหัวเราะขึ้นมา

บทที่ 99 จู่ ๆ ก็อยากหัวเราะขึ้นมา

พอกินข้าวเสร็จ ฟ้าก็มืดแล้ว ทั้งสองเดินไปตามทางเล็ก ๆ ที่มีแสงสลัว มุ่งหน้ากลับหอพัก

“ได้ยินว่าบ่ายนี้เจ้าหน้าที่สวี่มาหาเธอ?”

พอได้ยินเรื่องนี้เขาก็รีบไปโรงอาหาร เห็นเธอไม่เป็นอะไรก็รู้ว่าสวี่ซือจิ่นคงเอาเปรียบภรรยาไม่ได้

หลินชูเซี่ยมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวแล้วขานรับ “อืม เธอบอกว่าฉันสวย ฉันก็ขอบคุณคำชมของเธออย่างจริงใจ”

ฉินหยาง “……”

จู่ ๆ ก็อยากหัวเราะขึ้นมา

หลินชูเซี่ยเห็นเขาเงียบไปนานจึงถาม “เป็นอะไร?”