บทที่ 23 พวกเธอขโมยผ้าของฉันไป

บทที่ 23 พวกเธอขโมยผ้าของฉันไป

“กิน กิน กิน นอกจากกินแล้ว นายคิดเรื่องอื่นเป็นบ้างไหม?”

หลินเจียอี๋พูดขัดเขา ถ้าแค่ต้องการกินแป้งขาวให้อิ่มท้อง แล้วเธอจะแต่งงานกับเขาทำไม

ต่อให้เป็นชาติก่อน ตอนแต่งเข้าตระกูลฉินเธอก็ได้กินหมั่นโถวแป้งขาวทุกวันอยู่แล้ว

“ใครจะดูแลบ้านก็ได้ น้องสาวสองคนก็โตเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ ที่ต้องให้พี่ใหญ่คอยดูแลทุกอย่าง งานซักผ้าทำกับข้าวให้พวกเธอทำได้ เธอไม่ต้องคอยจดจ่ออยู่กับงานในนาแค่นั้นหรอก กวงหย่วน ฉันรู้ว่านายไม่พอใจกับชีวิตตอนนี้ นายฉลาดขนาดนั้น แค่คิดอะไรขึ้นมาได้สักอย่างก็หาเงินได้แล้ว ชาตินี้ฉันฝากความหวังไว้กับนาย”