บทที่ 22 ดูโหงวเฮ้งเป็น

บทที่ 22 ดูโหงวเฮ้งเป็น

หลี่เจี้ยนกินข้าวกลับมา ก็เห็นหลินชูเซี่ยเดินวนเวียนอยู่รอบกองเศษเหล็กเศษทองแดง

พอหลินชูเซี่ยเห็นว่าเป็นเขา ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นเล็กน้อย “ฉันชำระเงินเสร็จแล้ว ต้องขอบคุณพี่ใหญ่ด้วย ถ้าพี่ใหญ่ไม่ช่วย ฉันคงไม่รู้ว่าต้องต่อแถวนานถึงเมื่อไร”

หลี่เจี้ยนยอมแพ้ให้ฝีปากของเธอจริง ๆ ทั้งที่เห็นชัดว่าเธอใช้แรงเบียดไปอยู่ข้างหน้าแท้ ๆ แต่คำประจบนี้กลับทำให้เขาไม่รู้สึกหงุดหงิด

มองหลินชูเซี่ยอีกที แม้เธอแต่งตัวเป็นหญิงชาวนา แต่ผิวขาว หน้าตาสดใส โดยเฉพาะดวงตากลมรีคู่นั้นราวกับเปล่งประกาย ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่เหมือนหญิงชนบททั่วไป