กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 785 ผู้หญิงคนนั้นติดกับเสียที
แม่หลินไม่ยอมตามใจเธอ “อย่าผลักความรับผิดชอบมาให้ฉันทั้งหมดสิ ก็ลูกเห็นแก่เงินเองไม่ใช่หรือ ตั้งแต่เด็กก็อิจฉาแม่หนูชูเซี่ย ลูกไม่มีความสามารถเอง อย่ามาโทษแม่...”
พอเห็นทั้งคู่ผลักกันไปมาอยู่ในลานบ้าน ต่างคนต่างคว้าผมอีกฝ่ายไว้เต็มกำมือ หลินเจียต้งก็เดินเข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกัน
“แม่ พี่สาวใหญ่หย่าแล้วไม่มีที่ไป แม่ก็ให้พี่กลับมาอยู่ด้วยสิ มีอะไรน่าอาย? ทำเรื่องผิดต่างหากถึงจะน่าอาย”
แม่หลินยังอยากพูดอะไรต่อ แต่พอเห็นดวงตาดำขลับของลูกชายก็ปิดปาก
ลูกชายของเธอมีความสามารถ ต่อไปก็จะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย แน่นอนว่านักศึกษามหาวิทยาลัยต้องรู้มากกว่า ลูกชายพูดอะไรก็ถูกทั้งนั้น