กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 784 ฉันไม่ได้ติดค้างอะไรเธอ
ประตูใหญ่ถูกทุบดังปึงปังอย่างแรง หลินเจียอี๋เช็ดมือพลางเดินไปเปิดประตู
พอประตูเปิด หลี่กวงหย่วนที่กลิ่นเหล้าคลุ้งไปทั้งตัวก็เซถลาล้มเข้ามา
หลินเจียอี๋รีบพยุงเขาไว้ตามสัญชาตญาณ ขมวดคิ้วถามว่า “ทำไมดื่มเหล้าไปตั้งเยอะ? ไม่ใช่ว่าไปทำกับข้าวที่หมู่บ้านตระกูลฉินหรือ? กับข้าวล่ะ?”
หลี่กวงหย่วนเงยหน้าขึ้นอย่างสะลึมสะลือ พอมองเห็นผู้หญิงตรงหน้าชัด ๆ ก็สะบัดเธอออกทันที
“เธอเป็นใครถึงได้มาคุมฉัน? ฉันอยากทำงานก็ทำ อยากดื่มเหล้าก็ดื่ม เงินก็เป็นฉันหามา ไม่เกี่ยวกับเธอสักแดงเดียว อย่าคิดจะเอาเรื่องนี้มาพูดอีก ฉันไม่ได้ติดค้างเธอ...”