กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 757 หมู่บ้านชิงเหยียน
ลงจากรถไฟแล้วเดินออกจากสถานี ไม่นานก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งชูป้ายอยู่ เขามารับพวกเรา
หลินชูเซี่ยเดินเข้าไปทักก่อน “ลำบากแล้ว ฉันหลินชูเซี่ย”
อีกฝ่ายเห็นหลินชูเซี่ยก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะยื่นมือออกมาทักทายอย่างกระตือรือร้น “ผมอวี๋เฟย หลานชายสกุลซุนของอวี๋ฝูเซิง ในที่สุดก็รอพวกคุณมาได้ รถจอดอยู่ข้างนอก”
อวี๋ฝูเซิงเป็นเพื่อนเก่าของท่านผู้เฒ่าเฮ่อ ท่านผู้เฒ่าเฮ่อเคยบอกว่าอวี๋ฝูเซิงมีหลานชายคนหนึ่ง นับเป็นผู้สืบทอดรุ่นที่ห้าของตระกูลอวี๋
หลินชูเซี่ยไม่คิดว่าท่านผู้เฒ่าอวี๋จะให้หลานชายมารับด้วยตัวเอง