กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 756 เอาแต่ใจ
กู้เผิงคว้าแขนชายที่กำลังจะปีนขึ้นเตียงชั้นบนไว้ทันที ชายคนนั้นหันกลับมาอย่างประหลาดใจ กู้เผิงจึงพูดตรง ๆ ว่า “สหาย ใส่รองเท้าซะ เก็บสัมภาระแล้วไปที่อื่นเถอะ”
ชายวัยกลางคนไม่เข้าใจคำพูดของเขา “นี่นายหมายความว่ายังไง”
“ก็หมายความตามที่พูด ไม่อยากให้นายอยู่ที่นี่แล้ว จะไปอยู่ที่ไหนก็ได้ รีบออกไปจากตรงนี้”
“เฮ้ย” ชายวัยกลางคนไม่ยอม “นายพูดแบบนี้ได้ยังไง เตียงนี้ฉันเป็นคนซื้อตั๋ว นายบอกไม่ให้ฉันอยู่ ฉันก็ต้องไปอย่างนั้นหรือ ต่อให้พวกนายมีเงิน ก็ไม่ควรรังแกคนกันขนาดนี้ เห็นว่าพวกเราคนจนใช่ไหม”