กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 735 เธอคงเจ็บใจมากสินะ
“เฮ้ กวงหย่วน ฉันพูดกับนายอยู่นะ ทำไมไม่ตอบล่ะ”
หลี่กวงหย่วนถึงได้เงยหน้าขึ้น ยิ้มให้คนคนนั้น “ครึกครื้นจริง ๆ”
รอยยิ้มของหลี่กวงหย่วนทำให้อีกฝ่ายขนลุก เขารู้สึกงงงวยกับท่าทีของหลี่กวงหย่วน จึงยักไหล่แล้วกลับไปดูแลแผงผักของตัวเอง
หลี่กวงหย่วนมองหลินเจียอี๋ที่กำลังยุ่งอยู่ไม่ไกล นั่งอยู่บนตะกร้าผัก แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะเยาะขึ้นมา
“วันนี้ในตัวเมืองครึกครื้นขนาดนี้ น่าจะให้เธอไปดูสักหน่อย”
มือของหลินเจียอี๋ชะงักไปนิดหนึ่ง เธอไม่ตอบ ก้มหน้าจัดการผักต่อ