กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 723 ลูกผู้ชายตัวจริง
หลินชูเซี่ยพูดซ้ำอีกครั้ง เขาถึงค่อยก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วเอ่ยกับฉินหยางว่า “สวัสดี”
ฉินหยางอุ้มเด็กไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างยื่นออกมาอย่างสุภาพ “สวัสดี”
นี่เป็นท่าทางที่เขาทำออกมาโดยไม่รู้ตัวตามสถานะของตัวเอง แต่กู้เผิงกลับจ้องมือเรียวยาวที่เห็นข้อนิ้วชัดนั้นอย่างเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลังเลแล้วยื่นมือไปจับมือเขา
มือของฉินหยางเรียวยาวและแข็งแรง ส่วนฝ่ามือของกู้เผิงก็ใหญ่ไม่แพ้กัน แต่เต็มไปด้วยหนังด้าน ดูก็รู้ว่าเป็นมือของคนที่ใช้แรงทำงานมานาน