กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 722 นี่กลัวจนฉี่ราดเลยหรือ?
ระหว่างพูด เขาก็ออกแรงที่แขน ผลักหยางรุ่ยทั้งร่างออกไปทันที
“อ๊าก…อ๊ากกก…”
เสียงกรีดร้องบาดแก้วหูพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
หยางรุ่ยใช้สองมือเกาะขอบแท่นสูงแน่น ขาทั้งสองข้างถีบไปมาไม่หยุด พลางตะโกนขอความช่วยเหลือ
“ฉันไม่อยากตาย…ขอร้อง ดึงฉันขึ้นไป ฉันยังไม่อยากตาย…ฉันไม่คืนดีกับเธอแล้ว ไม่เอาลูกชายแล้ว ฉันไม่เอาอะไรแล้ว…ขอร้อง อย่าปล่อยมือ…”
“พูดกับฉันไม่มีประโยชน์ ไปพูดกับสหายตำรวจ” กู้เผิงก้มตาลง เอ่ยเสียงเรียบ “คิดให้ดี แล้วพูดได้แค่ครั้งเดียว”
หยางรุ่ยจะต้องคิดอะไรอีก?
มือทั้งสองข้างของเขาใกล้หมดแรงแล้ว