บทที่ 468 ในที่สุดก็คิดได้เสียทีหรือ？

บทที่ 468 ในที่สุดก็คิดได้เสียทีหรือ?

หวังเทียนเสวี่ยเดินเข้าไปจับมือผู้หญิงคนนั้น แล้วยื่นอาหารปรุงสุกที่เอามาจากบ้านเกิดกับผลิตภัณฑ์บำรุงสุขภาพที่ซื้อระหว่างทางให้

“น้าสาวฝ่ายแม่ ดูสิ ถามมาทีเดียวตั้งหลายเรื่อง ฉันไม่รู้จะตอบข้อไหนก่อนเลย นี่เพื่อนของฉัน คนที่เคยเล่าให้ฟังทางโทรศัพท์ พวกเขามารับสินค้า”

หวังเทียนเสวี่ยแนะนำหลินชูเซี่ยกับคนอื่น ๆ ให้น้าสาวฝ่ายแม่รู้จัก แล้วก็แนะนำน้าสาวฝ่ายแม่ให้พวกเขารู้จักด้วย

แค่มองก็รู้ว่าน้าสาวฝ่ายแม่ของหวังเทียนเสวี่ยเป็นคนตรงไปตรงมา เธอยิ้มแล้วพูดว่า “ที่นี่ทุกคนเรียกฉันว่าน้าฟางหรือป้าฟาง”

หลินชูเซี่ยกับคนอื่น ๆ จึงเรียกเธอตามลำดับอาวุโส โดยมีหวังเทียนเสวี่ยนำว่า “น้าฟาง”