บทที่ 434 รอให้มีเวลาแล้วค่อยมีลูก

บทที่ 434 รอให้มีเวลาแล้วค่อยมีลูก

เพิ่งมาถึงหน้าประตู ก็เห็นผ้าห่มผืนเล็กกับผ้าอ้อมตากอยู่ในลานบ้าน หญิงสูงวัยคนหนึ่งกำลังซักอะไรบางอย่างอยู่

หลินชูเซี่ยเดาสถานะของอีกฝ่ายได้คร่าว ๆ จึงเรียกขึ้นว่า “คุณป้า ฉันมาเยี่ยมเจียงหง”

คุณป้าเงยหน้าขึ้น พอเห็นผู้หญิงสวยคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูรั้ว ก็รีบลุกขึ้นมาต้อนรับ

“เจียงหงอยู่ในห้อง รีบเข้ามาสิ”

เจียงหงเห็นหลินชูเซี่ยแล้วเหมือนกัน จึงตะโกนเรียกผ่านกระจก “ชูเซี่ย เข้ามาเร็ว”

หลินชูเซี่ยรีบเดินเข้าไปสองก้าว “เบาเสียงหน่อย ไม่กลัวทำลูกตกใจหรือไง”

เจียงหงยิ้มอย่างเขินอาย “ก็ฉันดีใจที่ได้เห็นเธอนี่นา”