กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 432 ทุกอย่างยังทันเวลา
“ได้ ฉันไม่พูดแล้ว ตอนนี้แกก็รู้ข้อดีของคนชนบทแล้วใช่ไหม? งั้นเดี๋ยวฉันไปหาคนกลางให้ไปสู่ขอที่บ้านตระกูลหลี่เลยดีไหม?”
«ตอนนี้ผมยังไม่อยากมีภรรยา ต่อให้ผมไม่ได้ดูถูกคนชนบท แต่ผู้หญิงแบบหลี่ตงเหมยผมก็ไม่สนใจ» จางเหวินปินทิ้งคำพูดไว้ แล้วหันหลังเดินเข้าห้อง
คุณย่าจางกระทืบเท้าด้วยความโมโห «ตอนนี้ไม่อยากมีภรรยา แล้วแกอยากแต่งเมื่อไร? ไม่เห็นหรือไงว่าแม่แก่ปูนนี้ยังต้องซักผ้าทำกับข้าวให้พวกแกทุกวัน แกอยากทำให้ฉันเหนื่อยตายหรือไง? ไอ้ลูกอกตัญญู…»
จางเหวินปินนอนหมดแรงอยู่บนเตียง มองเพดานพลางฟังเสียงแม่ตะโกนโวยวาย เขาแทบนึกไม่ออกแล้วว่าชีวิตเมื่อก่อนเป็นอย่างไร