กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 360 หมาจนตรอก
ฉินเจวียนมีสีหน้าละอายใจ “จากที่นี่กลับบ้านก็ไม่ไกลแล้ว ฉันกลับเองดีกว่า นายรีบกลับบ้านเถอะ จางเหวินปินทำได้ทุกอย่าง อย่าให้คนที่บ้านเข้าใจผิด”
ชื่อเสียงของเธอไม่สำคัญ อีกไม่นานก็จะหย่าแล้ว อย่าทำให้คนใจดีต้องเดือดร้อนไปด้วย
เจี่ยเลี่ยงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ไม่เป็นไร แม่ฉันไม่ถือหรอก ต่อให้รู้เรื่องนี้ก็จะให้ฉันช่วยพี่”
แม่เขาชมประธานหลินอยู่เสมอ กำชับให้เขาจัดการงานของประธานหลินให้ดี
ตอนนี้ครอบครัวประธานหลินมีเรื่อง ถ้าแม่เขารู้เข้า คงสั่งให้เขาไปเป็นบอดี้การ์ดตลอด 24 ชั่วโมงให้ประธานหลิน
ฉินเจวียนมองเขาอย่างสงสัย