บทที่ 334 รู้จักพอ

บทที่ 334 รู้จักพอ

หวังเทียนเสวี่ยดึงสายตากลับมาอย่างเฉยชา แล้วหันหลังเดินจากไปอย่างหดหู่ “ขอโทษ ฉันไม่ต้องการความเห็นใจจากคุณ”

หลินชูเซี่ยคิดไว้อยู่แล้วว่าผลจะเป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่ท้อ มองตามแผ่นหลังของอีกฝ่ายแล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายจริง ๆ หวังเทียนเสวี่ย ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือ ก็มาหาฉันได้ที่ร้านซาลาเปาฉินจี้ ถนนเจี้ยนเช่อ”

ฝีเท้าของหวังเทียนเสวี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง แต่เธอไม่ได้หันกลับมา เพียงเดินต่อไปข้างหน้า