บทที่ 332 กินเผือก

บทที่ 332 กินเผือก

หลินชูเซี่ยแค่อยากแกล้งหยอกเขา ไม่ได้อยากกลิ้งคลุกกันอีกรอบ

เธอรีบขอร้อง “พอใจแล้ว พอใจมากแล้ว ไม่ต้องทำให้พอใจอีก ฮ่า ๆ ๆ… ฉินหยาง อย่าขยับมั่วสิ ฉันแค่แกล้งนาย ฉันหมายถึงของขวัญวันเกิด… นายอยากได้ของขวัญวันเกิดอะไร…”

ฉินหยางถึงนึกขึ้นได้ว่าวันเกิดเขาใกล้จะมาถึงแล้วจริง ๆ

เขาอาศัยจังหวะนั้นดึงเธอลุกขึ้นมาช่วยสวมเสื้อผ้าให้ “อะไรก็ได้ทั้งนั้น ขอแค่เธอให้มา ฉันก็ชอบหมด”

“งั้นฉันให้กล้องถ่ายรูปนายสักตัวแล้วกัน งานของนายก็น่าจะได้ใช้”

แต่ฉินหยางมองใบหน้างดงามของเธอ ในใจกลับคิดอยากเก็บภาพช่วงเวลาแสนงดงามนี้เอาไว้ จึงพยักหน้ารับ “ได้”

เวลาช่วงบ่ายเหลือไม่มาก ทั้งคู่จึงตรงไปห้างสรรพสินค้าทันที