กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 297 ดีใจจนแทบจะบินได้
เสี่ยวจ้วงจ้วงตื่นเต้นอยู่ตลอด แม่ฉินอาบน้ำให้เขาแล้ว เขาก็สวมแค่กางเกงขาสั้นวิ่งไปหาฉินฮั่น
“พ่อ พ่อ พรุ่งนี้ผมจะไปโรงเรียนแล้ว พ่อดีใจไหม?”
ฉินฮั่นเพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังยกน้ำอาบให้จางกุ้ยหลาน จึงตอบไปตามสบาย “ดีใจสิ ดีใจจนแทบจะบินได้”
“ผมก็ดีใจจนแทบจะบินได้ พ่อ พ่อ พรุ่งนี้พ่อไปส่งผมที่โรงเรียนไหม?”
ฉินฮั่นเข้าห้องไปก็เห็นจางกุ้ยหลานเพิ่งถอดเสื้อนอก แววตาของเขาพลันลึกซึ้งขึ้น
เขาผลักเด็กตัวเล็กที่ตามหลังมาออกไปตามใจ “ออกไปรอข้างนอก”
พอเขาเทน้ำให้ภรรยาเสร็จ เดินออกมาขาก็ถูกแขนเล็ก ๆ คู่หนึ่งกอดไว้ “พ่อ พ่อ พรุ่งนี้ไปโรงเรียนกับผมไหม?”