บทที่ 295 เชื่อพี่สาวคนรองของเขาไม่มีผิด

บทที่ 295 เชื่อพี่สาวคนรองของเขาไม่มีผิด

หลินชูเซี่ยพาเขาไปห้างสรรพสินค้าทันที ซื้อทั้งกระติกน้ำร้อน กะละมัง แก้วบ้วนปาก แปรงสีฟัน ผ้าเช็ดตัว สบู่ก้อน สบู่ซักผ้า… แม้แต่เสื้อผ้ากับถุงเท้าสำหรับเปลี่ยนก็ซื้อให้

พอออกจากห้าง มือของหลินเจียต้งก็เต็มไปด้วยข้าวของ เขาถึงได้รู้ว่าห่อสัมภาระเล็ก ๆ ของตัวเองมีของน้อยแค่ไหน

“พี่สาวคนรอง พี่ดีกับผมที่สุดเลย พี่ไม่รู้หรอกว่าช่วงนี้บ้านเราวุ่นวายแค่ไหน”

หลินชูเซี่ยหันกลับไปมองเขา หลินเจียต้งดูละอายใจขึ้นมาอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น “ผมรู้เรื่องที่พ่อแม่ไปขอเงินพี่แล้ว วันนั้นพวกเขากลับมา พี่สาวใหญ่รู้ว่าพวกเขาขอเงินมาไม่ได้ ก็ทะเลาะกับพ่อแม่ยกใหญ่ สุดท้ายพ่อแม่เลยส่งเธอกลับบ้านสามี”