บทที่ 226 หลานหลาน ฉันมารับเธอกลับบ้าน

บทที่ 226 หลานหลาน ฉันมารับเธอกลับบ้าน

หลังจากกำชับทุกอย่างเรียบร้อย สีหน้าของเจี่ยเลี่ยงก็จริงจังขึ้นไม่น้อย ในใจยังแอบตื่นเต้นอยู่บ้าง เขารู้ว่าประธานหลินกำลังจะมอบหมายงานสำคัญให้ จึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะทำงานนี้ให้ออกมาดีที่สุด

ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ชอบรสชาติของอำนาจ เมื่อมองซูเหวินซงกับฉินฮั่น เจี่ยเลี่ยงก็อดอิจฉาอยู่ในใจนิด ๆ ไม่ได้

ตอนออกจากโรงงานอาหารเซี่ยหยางยังเช้าอยู่ หลินชูเซี่ยจึงแวะไปร้านซาลาเปา

มองผ่านกระจกห้องครัวเข้าไปก็เห็นเจี่ยหยวนเลี่ยงกำลังห่อซาลาเปากับจางกุ้ยหลาน ท่าทางเป็นขั้นเป็นตอน ดูคล้ายคนทำเป็นจริง ๆ

ไม่นาน ซาลาเปารูปดอกไม้ก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา

“พัฒนาไปไม่น้อยเลยนี่” หลินชูเซี่ยเอ่ย