กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 125 จดหมายหายระหว่างทางหรือ?
“ปัง!”
เกาหุยลุกขึ้นยืน สายตาคมกริบ “เถ้าแก่หลิน ฉันแนะนำให้เธอคิดให้ดีก่อนค่อยพูด เธออายุยังน้อย คิดไม่ถึงเรื่องสำคัญที่อยู่เบื้องหลัง ฉันให้เวลาเธอคิด ลาก่อน!”
หลังเกาหุยออกไป ฉินฮั่นก็มีสีหน้าเป็นกังวล “น้องสะใภ้ เธอว่าเขาหมายความว่ายังไง หรือจะบังคับซื้อบังคับขาย?”
อีกฝ่ายเป็นโรงงานอาหารของอำเภอ ต้องมีคนหนุนหลังแน่ พวกเขาไม่มีรากฐานอะไรเลย ถ้าอีกฝ่ายบังคับซื้อบังคับขายจริง ๆ เกรงว่าสูตรอาหารจะถูกพวกเขาเอาไปจริง ๆ
หลินชูเซี่ยโบกมือ “ไม่หรอก ตอนนี้เป็นสังคมที่มีกฎหมาย” พวกเขาอาจใช้วิธีกดดัน แต่คงไม่บังคับซื้อบังคับขาย