กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 118 อาชายลูกพี่ลูกน้องของพ่อมาอีกแล้ว
สีหน้าโหวเสี่ยวเป่าชะงักไป เขาก้มหน้าหงอยเหมือนต้นหญ้าเหี่ยวเฉา ยิ้มเจื่อน ๆ “งั้น... งั้นก็ช่างเถอะ ฉันแค่ถามดูเท่านั้น...”
“เอาอย่างนี้แล้วกัน” หลินชูเซี่ยพูดต่อ “เดิมทีฉันคิดจะจัดพนักงานผู้ชายสักสองสามคนมาผลัดกันอยู่เวรกลางคืนที่ร้านซาลาเปา ถ้านายเต็มใจ ฉันจะจัดห้องพักชั้นบนให้ นายพักที่นี่ได้ แล้วฉันก็ไม่ปล่อยให้นายอยู่เวรเปล่า ๆ คืนละห้าสิบเหมา นายทำไหวไหม?”
ในเมื่อวันนี้ฝั่งแผงขนมแป้งย่างยังกล้าส่งคนมาก่อกวน ก็ยากจะรับรองว่าจะไม่มีแผนสำรอง ยิ่งร้านซาลาเปาของพวกเขาใหญ่ขนาดนี้ จะล็อกประตูตอนกลางคืนอย่างเดียวคงไม่ได้