จบบริบูรณ์ (เนื้อเรื่องหลัก)

จบบริบูรณ์ (เนื้อเรื่องหลัก)

ตอนนี้ฟ่านหวายกำลังเพลิดเพลินกับช่วงเวลาว่างอันแสนล้ำค่า ไม่ต้องคอยดูแลจัดการอะไร และไม่ต้องคิดอะไรให้รกสมอง สามารถปล่อยเวลาให้ผ่านพ้นไปได้อย่างสบายใจไร้กังวล

บ้านที่เจียงหลิงทิ้งไว้ว่างเปล่ามาตลอด เขาแอบแวะไปทำความสะอาดรอบหนึ่ง แต่เพราะแถวนั้นมีคนรู้จักเก่า ๆ อยู่เยอะ เขาไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้าอย่างไร อีกทั้งกลัวว่าจะเห็นภาพเดิม ๆ แล้วสะเทือนใจ จึงไม่ได้ไปพักที่นั่น

ในที่สุดห้องว่างของฉงชางก็ได้ใช้งาน ต้อนรับผู้พักอาศัยชั่วคราวเสียที

สื่อมวลชนมากมายติดต่ออยากขอสัมภาษณ์ฟ่านหวาย แต่ล้วนถูกเขาปฏิเสธทั้งหมด ทั้งยังมีสถานีโทรทัศน์ที่อยากเชิญเขาไปออกรายการ หรือประสงค์จะบริจาคเงินให้เขา แต่ฟ่านหวายก็ไม่ตอบรับอะไรทั้งสิ้น

เขาไม่อยากปรากฏตัวในสายตาสาธารณชนเพราะเรื่องคดีความอีกแล้ว เขารู้ซึ้งดีว่าสิ่งที่เรียกว่ากระแสสังคมนั้นเปลี่ยนแปลงง่ายและควบคุมไม่ได้ที่สุด ขอเพียงเขาโผล่หน้าออกมาบ่อยขึ้น ความเข้าใจก็จะกลายพันธุ์เป็นความสงสัย ความเห็นอกเห็นใจก็จะกลายเป็นความรังเกียจเดียดฉันท์ ความคิดร้ายในโลกอินเทอร์เน็ตมักถูกขยายให้ใหญ่โตไร้ขีดจำกัดเสมอ

เขาไม่อยากให้ชีวิตของตัวเองต้องตกเป็นขี้ปากใครอีก และไม่อยากให้ใครมาคอยขุดคุ้ยอดีตรวมถึงครอบครัวของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สิ่งที่เขาปรารถนาคือจุดสิ้นสุดที่แท้จริง วันที่เรื่องราวทุกอย่างสงบลง และไม่ต้องร่อนเร่อีกต่อไป