ข้อสันนิษฐาน

ข้อสันนิษฐาน

วันรุ่งขึ้นเฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นเป็นคนขับรถพาฉงชางไป แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่ทันรู้ตัวเลยว่า จู่ ๆ ก็กลายมาเป็นคนขับรถประจำตัวของยัยคนนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เขาก็อยากมาร่วมนั่งฟังการพบกันครั้งนี้จริง ๆ นั่นแหละ เพราะคราวนี้ไม่มีฟังก์ชันดูบันทึกย้อนหลังให้เปิดดูอีกแล้ว

ด้วยความที่นัดหมายไว้ล่วงหน้าแล้ว ทุกขั้นตอนเลยผ่านไปด้วยดี ติงซีหัวมารอพบพวกเขาตั้งแต่เช้า พอเฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นยื่นเอกสารดำเนินเรื่องเสร็จ ก็พาฉงชางเดินเข้าไปพบเขา

หน้าตาของ “ติงซีหัว” ตัวจริงไม่ได้เหมือนกับโมเดลในซานเยาเท่าไรนัก แต่บุคลิกท่าทางใกล้เคียงกันมาก หากสังเกตดูดี ๆ ก็เชื่อมโยงได้ทันทีว่าคือคนคนเดียวกัน ยิ่งพอสลัดความกดดันทางจิตใจทิ้งไปได้จนหมด หน้าตาของเขาก็ดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาอีกหน่อย แววตากระจ่างใส ไม่ได้มีความระแวดระวังและเหินห่างเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

เขายิ้มพลางมองมาที่คนทั้งสอง แล้วโบกมือทักทายเป็นเชิงต้อนรับ