ความจริง

ความจริง

ฉงชางตื่นขึ้นมาแล้วนอนต่ออีกครู่หนึ่ง รอจนความรู้สึกหนักอึ้งตามเนื้อตัวทุเลาลงบ้างถึงค่อยยันตัวลุกขึ้น เธอดึงผ้าห่มมาพับให้เรียบร้อยเป็นระเบียบ แล้วเดินไปเปิดผ้าม่าน

แสงแดดจ้าส่องเข้ามาในห้องจนสว่างโร่ขึ้นมาทันตา

ในห้องไม่มีเสียงความเคลื่อนไหวใด ๆ ฉงชางกวาดตามองรอบตัวคร่าว ๆ รอบหนึ่ง ก็แน่ใจว่าเฮ่อเจว๋อวิ๋นออกไปข้างนอกแล้ว

ห้องที่ปิดประตูไว้ฉงชางไม่ได้เปิดเข้าไปดู แต่ถ้าดูแค่จากทางเดินกับห้องนั่งเล่น นิสัยการใช้ชีวิตของเฮ่อเจว๋อวิ๋นก็ไม่ได้น่ากลัวเหมือนอย่างที่เขาลือกันเกี่ยวกับพวกหนุ่มโสด เขายังนับว่าเป็นคนที่ค่อนข้างพิถีพิถันคนหนึ่ง

ฉงชางหยุดยืนดูหน้าตู้โชว์อยู่ครู่หนึ่ง บนนั้นวางของที่ดูเหมือนไม่มีประโยชน์แต่อันที่จริงมีมูลค่าไว้เพียบ มีกระทั่งชิ้นงานต้นแบบที่ซานเยายังไม่ได้วางจำหน่าย แล้วก็ของที่ระลึกรุ่นลิมิเต็ดอีกสารพัด

ฉงชางยกมุมปากยิ้มออกมาบาง ๆ

ถ้าเธอสุ่มหยิบออกไปสักชิ้น แล้วหาบริษัทมาลอกเลียนแบบ ก็คงขายสิทธิบัตรเทคโนโลยีได้สบาย ๆ

พี่ Q ปล่อยให้เธอเข้ามาอยู่แบบนี้ ใจกล้าไม่เบาเลยนี่

ตอนที่มาถึงก่อนหน้านี้ ฉงชางไม่ได้สำรวจข้าวของในห้องนี้อย่างละเอียด ล้มตัวลงนอนก็หลับเป็นตาย แต่ถ้าตัดสินจากความทรงจำที่เหลือบเห็นเพียงแวบเดียว เฮ่อเจว๋อวิ๋นน่าจะจัดบ้านใหม่รอบหนึ่ง ทางเดินที่มุ่งหน้าไปยังห้องฝั่งซ้ายถึงมีของวางเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย ส่วนห้องตรงสุดทางเดิน ก็คือห้องพักแขกที่เขาเคลียร์พื้นที่ไว้ให้เธอ