ช่วยชีวิต

ช่วยชีวิต

ตำรวจหน้าใหม่เคาะประตูห้องข้าง ๆ รัว ๆ ผ่านไปครู่หนึ่งเจ้าของห้องถึงยอมเปิดออกมาด้วยสีหน้ารำคาญเต็มทน เขาเอาตัวขวางประตูไว้เตรียมจะอ้าปากด่า แต่ผู้เล่นไม่มีเวลาอธิบาย ควักบัตรประจำตัวออกมาโบกผ่านหน้าทีหนึ่งแล้วเบียดตัวแทรกเข้าไป พุ่งตรงไปที่ระเบียงทันที

แต่น่าผิดหวังที่ระเบียงของสองห้องไม่ได้เชื่อมติดกัน ตรงกลางมีช่องว่างห่างกันเกือบเมตรครึ่ง พอมองลอดหน้าต่างกระจกลงไป ความสูงกว่าสิบเมตรก็ชวนให้หวาดเสียวจนขาสั่น

“แม่เจ้า...” ผู้เล่นหน้าใหม่พึมพำ “นี่สวรรค์กำลังทดสอบความยุติธรรมในตัวฉันอยู่เหรอเนี่ย”

เจ้าของห้องลากรองเท้าแตะเดินตามมาพลางด่าลั่น “พวกคุณเป็นบ้าอะไรกันเนี่ย น่ารำคาญจริง! ส่งเสียงเอะอะอยู่ข้างนอกตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว นี่มันรบกวนชาวบ้านรู้ไหม ถ้ายังทำแบบนี้อีกฉันจะร้องเรี...”

เขายังพูดไม่ทันขาดคำ ก็เห็นตำรวจหน้าใหม่ปีนขึ้นไปบนขอบหน้าต่างห้อง ก้มตัวลงอย่างคล่องแคล่วแล้วขยับออกไปอยู่นอกบานกระจก

เสียงแตรรถแว่วมาตามลม พร้อมกับเสียงกรอบหน้าต่างลั่นเอี๊ยดอ๊าดเบา ๆ จากแรงดึงมหาศาล

ร่างของตำรวจรุ่นใหม่ห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศไปกว่าครึ่งตัว มือข้างเดียวเหนี่ยวขอบหน้าต่างไว้แน่น ถึงอย่างนั้นก็ยังพยายามหาจุดเหมาะ ๆ ยันตัวลุกขึ้นอย่างไม่คิดชีวิต