เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ข้อสันนิษฐาน
ตอนตำรวจบุกไปจับตัวจ้าวเย่ เขายังนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงโดยไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย จนกระทั่งถูกพามาถึงห้องสอบสวน เขาก็ยังตั้งสติไม่ค่อยทัน
แต่เขากลับทำตัวนิ่งมาก คอยชะเง้อชะแง้มองไปรอบ ๆ ราวกับเจอเรื่องแปลกใหม่ แถมยังมีอารมณ์มานั่งกวาดสายตามองสำรวจห้องแคบ ๆ ห้องนี้ไม่หยุด
เขาปาดจมูกทีหนึ่งแล้วถามว่า “คุณตำรวจ มีเรื่องอะไรกันเหรอครับ”
เสียงสะท้อนก้องในห้องที่โล่งว่างจนฟังดูกังวานเป็นพิเศษ ทำเอาจ้าวเย่สะดุ้งกับเสียงของตัวเองไปด้วย
เพื่อนร่วมงานข้าง ๆ ตบโต๊ะฉาด “แกล้งทำเป็นไขสือเข้าไป ทำเนียนต่อสิ”
จ้าวเย่ร้องลั่น “ผมไม่ได้แกล้งทำนะ!”
ตำรวจหนุ่มวางนิ้วบนคีย์บอร์ดแล้วสอบปากคำ “เมื่อคืนนี้ แกไปไหนมา”
จ้าวเย่ตอบ “ก็นอนหลับอยู่บ้านน่ะสิครับ”
เพื่อนร่วมงานถามต่อ “คืนวันที่ 27 อู๋หมิงแจ้งความว่ามีคนสะกดรอยตามเขา คนคนนั้นคือแกใช่ไหม”