แจ้งความ

แจ้งความ

ฉงชางนั่งให้น้ำเกลืออยู่ในโรงพยาบาลที่สว่างไสว เธอมองดูพยาบาลที่เดินผ่านไปมาเป็นพักๆ ในที่สุดก็กลับมามีรังสีเย็นชาแบบห้ามใครเข้าใกล้อีกครั้ง

แต่เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นกลับรู้สึกว่าสภาพของฉงชางดูไม่ค่อยดีนัก หรือจะพูดให้ถูกคือ เธอไม่ได้ดูคุมทุกอย่างอยู่หมัดเหมือนตอนเปิดฉาก ดูเหมือนเธอกำลังหม่นเศร้ากับเรื่องอะไรบางอย่างที่เขาเองก็ไม่รู้

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นถือสมุดประวัติคนไข้ ใช้เท้าถีบพื้นไถเก้าอี้เลื่อนเข้าไปนั่งเคียงข้างเธอ แล้วเอ่ยถามยิ้มๆ “คุณรู้ไหม ตอนผมโหลดเข้าเกม คำแนะนำตัวละครเขียนไว้ว่ายังไง”

“หือ” ฉงชางรับมุกอย่างรู้จังหวะ “ว่าไงล่ะ”

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นกอดอกแล้วเล่า “ต้นแบบของ NPC คนนี้คือหนึ่งในตำรวจที่รับผิดชอบคดีฆ่าตัวตายตอนนั้น หลังจากหวังตงเหยียนฆ่าตัวตาย พวกเขาก็สืบสวนนักเรียนโรงเรียนมัธยมหนึ่งทุกคนอย่างละเอียด ใช้วิธีคัดกรองขั้นพื้นฐานที่สุดเพื่อหาความเชื่อมโยงระหว่างคนตายทั้งสามคน แต่น่าเสียดายที่หลักฐานกระจัดกระจายเกินไป พวกนักเรียนก็ปิดปากเงียบ แถมทางโรงเรียนยังเข้ามาปั่นป่วน ให้เบาะแสชี้นำผิดๆ ตั้งหลายอย่าง ทำให้การสืบสวนยากลำบากมาก ถึงขั้นเคยคิดไปพักหนึ่งด้วยซ้ำว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญจริงๆ ด้วยเหตุนี้ฝ่ายตรงข้ามเลยคุมกระแสสังคมได้หมด ระหว่างไขคดีก็เกิดเสียงวิจารณ์แย่ๆ มากมาย จนผลักดันให้นักเรียนอีกสองคนต้องตายตามไป”

ฉงชางครุ่นคิด “อืม...”