บุกยามดึก

บุกยามดึก

หลังจากฉงชางเรียบเรียงข้อมูลที่มีทั้งหมดเสร็จ เธอก็นั่งเหม่ออยู่ที่เดิมต่ออีกพักหนึ่ง ถึงค่อยเดินออกมาจากห้องของเซี่ยงชิงซี

ฟ้ามืดลงอย่างรวดเร็ว คาบเรียนรู้ด้วยตนเองรอบค่ำของโรงเรียนสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ นักเรียนต่างทยอยกลับเข้าหอพักทันทีที่เสียงกริ่งดังขึ้น

รูมเมตของฉงชางก็เริ่มทยอยกลับมากันแล้ว

เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน บรรยากาศในห้องพักเลยกระอักกระอ่วนเป็นที่สุด

เด็กสาวหลายคนกำลังคุยเล่นหัวเราะร่า แต่พอผลักประตูเข้ามาเห็นฉงชางอยู่ข้างใน ต่างก็พร้อมใจกันหุบปากทันที แล้วพากันซอยเท้าวิ่งตรงไปยังเตียงของตัวเอง

ฉงชางไม่ได้คิดจะสานสัมพันธ์อันดีกับพวกเธออยู่แล้ว เธอยังใส่ชุดเดิมของเมื่อกลางวัน นั่งกอดอกวางมาดดูลึกลับคาดเดายากอยู่หน้าโต๊ะ

ไม่นานนัก ไฟในหอพักก็ดับลง ความมืดมิดกลืนกินไปทั่วทั้งห้อง

ฉงชางหรี่ตาลง มองเวลาที่เดินไปเรื่อยๆ บนหน้าจอมือถืออย่างไร้จุดหมาย หลังเสียงฝีเท้าของครูเวรค่อยๆ ไกลออกไป แสงไฟลำหนึ่งก็ส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่างเหมือนเมื่อวานเปี๊ยบ

ฉงชางขยับตัวเตรียมจะลุกขึ้น เก้าอี้ครูดไปกับพื้นจนเกิดเสียงบาดหูอย่างยิ่ง เด็กสาวเตียงตรงข้ามก็คุมสติไม่อยู่ร้องลั่นขึ้นมาก่อนว่า “ไม่ใช่ฉันนะ! ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย!”