กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 462 ไม่เหมือนลูกสาวคุณที่เข้าสังคมจนขึ้นเตียงผู้ชาย
ซูหมิ่นเม้มปาก พอโป๋จิ้นโจวมองมา เธอก็ก้มหน้า ไม่กล้าสบตาเขา
“กะ...ก็คนพวกนั้น พวกเขาอยากให้ฉันช่วยผ่าตัด”
สายตาที่โป๋จิ้นโจวมองซูหมิ่นคมกริบ ทว่าบนใบหน้าไม่ปรากฏความประหลาดใจแม้แต่น้อย
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเย็นชา ฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์ใด “พวกเขาติดต่อคุณได้ยังไง?”
ซูหมิ่นเงยหน้า มองโป๋จิ้นโจวอีกครั้ง
แต่เพียงสบตา เธอก็หลบสายตาโดยไม่รู้ตัว
“จิ้นโจว ฉันเชื่อใจคุณได้ไหม?”
คิ้วเข้มของโป๋จิ้นโจวขมวดเล็กน้อย “ถ้าคุณไม่เชื่อใจฉัน ก็ไม่ควรบอกฉัน ในเมื่อเลือกจะบอกแล้ว ก็แปลว่าคุณหวังให้ฉันช่วย
ไม่อย่างนั้นฉันโทรเรียกอาสามมาที่นี่ ให้คุณบอกเขาว่าคุณไม่ไว้ใจฉัน แต่คงไว้ใจเขาใช่ไหม”