กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 461 พวกเขาติดต่อฉันมาอีกแล้ว
โป๋จิ้นโจวหัวเราะเบา ๆ “จะเป็นไปได้ยังไง นี่เป็นความลับของเราสองคน พวกเขาไม่มีทางรู้หรอก”
พูดจบเขาก็กดโทรหาโจวหวยทันที เสียงเรียกเข้าจากทางเดินด้านนอกดังขึ้น
เป็นเสียงเพลงร่าเริงมาก
มีเสียงเคาะประตูห้องผู้ป่วย แต่เสียงเพลงยังไม่หยุด
เสียงโจวหวยดังมาจากนอกห้อง “พี่รอง”
โป๋จิ้นโจววางสาย โจวหวยก็ผลักประตูเข้ามา
ด้านหลังเขายังมีลู่ผานผานตามมาด้วย
“พี่รอง โทรหาผมแต่เช้า คิดถึงผมจนแทบบ้าเพราะไม่ได้เจอกันครึ่งเดือนใช่ไหม”
คำหยอกล้อของโจวหวยแลกมาด้วยสายตาเตือนจากโป๋จิ้นโจว