กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 411 ถ่ายติดใบหน้าคนร้ายลักพาตัว
“เซิงเซิง อย่านะ”
ที่คฤหาสน์โป๋ เฟิ่งว่านสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย ผุดลุกขึ้นนั่งทันที
ชุ่ยกั๋วฝู่ที่นอนอยู่ข้าง ๆ ถูกเสียงร้องของเธอปลุกจนตื่น จึงลุกขึ้นนั่งตาม เมื่อเห็นว่าใบหน้าเธอเปื้อนคราบน้ำตา
เขาหยิบกระดาษทิชชูสองแผ่นจากโต๊ะเล็กข้างหัวเตียงมาเช็ดน้ำตาให้ แล้วถามอย่างเป็นห่วงว่า “ฝันร้ายหรือ”
ในดวงตาของเฟิ่งว่านยังมีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่
เธอจับมือชุ่ยกั๋วฝู่ไว้ พูดสะอื้นว่า “ฉัน...ฉันฝันว่าเซิงเซิงของเราฆ่าตัวตาย”
“นั่นเป็นแค่ความฝัน ความฝันมักตรงกันข้ามกับความจริง”
ชุ่ยกั๋วฝู่ปลอบเธอ “สิ่งที่คุณฝันตรงข้ามกับความจริงพอดี แปลว่าเซิงเซิงยังปลอดภัย จิ้นโจวกับหยุนโจวกำลังตามหาเธอทั้งวันทั้งคืน