ตอนที่ 410 หนีออกทางหน้าต่างกันขโมย

ตอนที่ 410 หนีออกทางหน้าต่างกันขโมย

ยิ่งดึกขึ้นเรื่อย ๆ

ภายในห้องเงียบสนิทจนได้ยินแม้แต่เสียงเข็มตก

หลินอวี่เซิงลุกขึ้นนั่งก่อน แล้วไปจัดการอาการคัดตึงที่ห้องน้ำ

หลังออกจากห้องน้ำ เธอก็เดินไปที่หน้าต่างยื่น อาศัยแสงไฟถนนมองไปตรงโคนกำแพง ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว

สายตาของเธอหันไปยังประตู

แต่ไม่ได้เดินไปหาทันที

ตอนนอนอยู่บนเตียงเมื่อครู่ เธอคิดเรื่องนี้มาตลอด

ถ้าทุกคนหลับหมดแล้ว และไม่มีใครเฝ้าอยู่ข้างนอก เธอจะเปิดประตูแล้วเดินออกไปตรง ๆ ได้ไหม

ถ้าทำแบบนั้นได้ ก็ไม่ต้องคิดหาวิธีหักหน้าต่างกันขโมยและเสี่ยงหนีออกทางหน้าต่างอีก