กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 337 ดูว่าเธอเหมือนชุ่ยเจียเหรินหรือไม่
“อาสะใภ้รอง ถ้าคุณไม่ดูแลเธอ เธออาจย้ายโรงเรียนจริง ๆ”
โป๋เจียซื่อรวบรวมความกล้าพูดว่า “ผมใช้เงินส่วนตัวช่วยเหลือเธอได้”
สีหน้าของหลินอวี่เซิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย น้ำเสียงที่เปล่งจากริมฝีปากแดงฟังไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร
“ฉันเข้าใจความคิดของเธอแล้ว”
เธอเดินไปถึงหน้าประตูห้องทำงาน ก่อนหันกลับไปมอง โป๋เจียซื่อยังคงยืนอยู่ที่เดิม
ห้าโมงเย็น
หลินอวี่เซิงมาที่ห้องผู้ป่วยโรงพยาบาลหรงเฉิงเพื่อเยี่ยมฟางซินอวี่
เธอนั่งอยู่ตรงหัวเตียง เหม่อมองเพดานอย่างไร้จุดหมาย
เสียงเคาะประตูของหลินอวี่เซิงดึงเธอกลับจากภวังค์