กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 327 ยืนยันความเป็นญาติ “เซิงเซิง ลูกคือสมบัติของแม่…”
เมื่อก่อนเวลาชุ่ยหยุนโจวคุยกับชุ่ยเจียเหริน น้ำเสียงมักอ่อนโยนและตามใจ
แทบไม่เคยมีสีหน้าเคร่งขรึมและแววตาคมลึกแบบนี้
เมื่อมีกระจกกั้น ชุ่ยเจียเหรินก็ใจเต้นวูบ
เธอนึกถึงนายผู้คุมหญิงที่ถูกย้ายออกไปอย่างรวดเร็ว
แทบจะแย่งพูดขึ้นมาก่อน “พี่ชาย โกรธเรื่องหวังซือซือใช่ไหม? ฉันขอโทษ ฉันผิดเอง”
ชุ่ยเจียเหรินพูดไป น้ำตาก็ไหลลงมา
เธอเป็นนักแสดง จึงควบคุมสีหน้าตอนร้องไห้ได้ดีเป็นพิเศษ
น้ำเสียงของเธอเจือความแตกสลาย “ฉันไม่ควรทนต่อสิ่งล่อตาล่อใจของเธอไม่ได้
คิดว่าอยากอยู่ในคุกให้สบายขึ้น จะได้ไม่ทำให้พี่กับพ่อแม่เสียใจมากเกินไปตอนฉันออกไป”