กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 326 วัยเด็กของเธอจะชดเชยได้อย่างไร
ตอนเช้า เฟิ่งว่านลงมาชั้นล่าง เห็นชุ่ยกั๋วฝู่กับชุ่ยหยุนโจวกำลังนั่งอยู่บนโซฟา
พอเห็นเธอ ชุ่ยกั๋วฝู่ก็วางหนังสือพิมพ์ในมือลงทันที ลุกขึ้นแล้วเดินเร็วไปที่เชิงบันได
เขาถามอย่างเป็นห่วงว่า “หัวยังปวดอยู่ไหม?”
เฟิ่งว่านส่ายหน้า แล้วขมวดคิ้ว
เธอมองสำรวจชุ่ยกั๋วฝู่ “เมื่อคืนคุณไม่ได้นอนเหรอ? อย่าบอกนะว่าคุณไม่ยอมนอนเพราะฉันเป็นไข้?”
“ก็ใช่น่ะสิ”
ชุ่ยกั๋วฝู่พูดยิ้ม ๆ “ผมเป็นห่วงจนไม่กล้ากะพริบตาเลย”
เฟิ่งว่านยิ้มพลางค้อน “หยุนโจวยังอยู่ อย่าพูดเหลวไหล ฉันไม่เชื่อสักตัวอักษรเดียว”
ชุ่ยกั๋วฝู่ประคองเฟิ่งว่านไปที่โซฟา