เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 202 การปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนเยียวยาตัวเอง
หลินอวี่เซิงกลับถึงบ้านพร้อมโอวไหน่ไหน่ได้ไม่นาน ฮูหยินผู้เฒ่าโป๋ก็มาถึง
คุณย่าสองคนพบกันครั้งแรกก็เหมือนคุ้นเคย นั่งคุยกันบนโซฟาในห้องรับแขก หลินอวี่เซิงรู้สึกว่าตัวเองแทรกเข้าไปในบทสนทนาไม่ได้
เธอทักทายทั้งสองคนด้วยรอยยิ้ม แล้วก็วิ่งเข้าครัวไปทำอาหาร
“พี่สาวคนสนิท วันนี้เซิงเซิงมาที่นี่ได้พูดอะไรกับเธอบ้างไหม?”
ฮูหยินผู้เฒ่าโป๋ละสายตาจากประตูกระจกใสของห้องครัว แล้วหันไปถามโอวไหน่ไหน่
โอวไหน่ไหน่ส่ายหน้า “เธอไม่ได้พูดอะไรเลย เอาแต่ยุ่ง ตอนนี้อาการดีขึ้นกว่าตอนเพิ่งมาถึงหน่อย”
ฮูหยินผู้เฒ่าโป๋มองด้วยความปวดใจ “หลานสะใภ้ของฉันคนนี้ใจดีเกินไป ถึงได้กัดกินตัวเอง”
ระหว่างทางมาที่นี่ ฮูหยินผู้เฒ่าโป๋โทรหาหลานชายอกตัญญูอย่างโป๋จิ้นโจว ถึงได้รู้ว่าที่แท้เซิงเซิงเคยป่วยเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง
โอวไหน่ไหน่พยักหน้า “เซิงเซิงไม่เพียงแต่ใจดี ยังเป็นเด็กที่ทุ่มเทใช้ชีวิตมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ”