เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 374 วันที่ 370 ของการเป็นเจ้าของบริษัท
【แก้ไข 2024|08|31 ในที่สุดก็แก้ทุกบทเสร็จทันสิ้นเดือนแล้ว เพื่อน ๆ ที่หยุดอ่านค้างไว้ตั้งแต่ช่วงที่ฉันป่วยกลับมาตามอ่านต่อกันได้แล้ว แนะนำให้อ่านตั้งแต่บท 359 เพราะปรับจำนวนคำ เนื้อหาในแต่ละบทก็เปลี่ยนไปด้วย ต่อให้อ่านไปแล้วก็แนะนำให้อ่านตั้งแต่บท 359 อีกรอบ เนื้อเรื่องจะได้ลื่นไหลขึ้น】
【เดิมทีควรเติมให้ครบ 6,000 คำทุกบท แต่ทำไม่ไหวจริง ๆ เลยต้องแก้ให้เหลือ 4,000 คำ รายได้ประจำของฉันก็เลยปลิวหายไปแบบนี้ (ร้องไห้หนักมาก) ไม่กล้าป่วยอีกแล้วจริง ๆ】
【ตั้งแต่เดือนกันยายนจะกลับมาอัปเดตตามปกติแล้ว ไม่รู้ว่าฉันพักไปนานขนาดนี้ ยังมีใครจำฉันได้ไหม ฮือ】
“ถ้ารู้ตัวคนนี้ เรื่องที่เหลือก็น่าจะชัดขึ้นเยอะ” คังกยองยุนมองเบาะแสที่รวบรวมไว้พลางกลุ้มใจ
เหมือนเหลืออีกนิดเดียวแท้ ๆ แต่นิดเดียวนี่แหละยากที่สุด
คืนนี้สวี่อีซ่งใช้เวลาส่วนใหญ่ฟังคังกยองยุนพูด ตอนนี้เธอมองช่องว่างที่ยังขาดแล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดว่า “เรื่องพวกนี้คุณยังไม่ต้องจัดการ ส่งให้ฉัน”
เธอคิดจะกลับไปขอให้คุณตากับคนอื่น ๆ ช่วย
ก่อนหน้านี้ตอนออกจากประเทศหวา พ่อของเธอพูดจาไม่น่าฟัง แต่บางคำก็มีเหตุผล พวกเขาเป็นครอบครัวกัน ครอบครัวก็ต้องช่วยเหลือและรบกวนกันและกัน