เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 373 วันที่ 369 ของการเป็นเจ้าของบริษัท (ข้อตกลง)
【แก้ไข 2024|8|31】
ทุกคนนั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกัน ความผิดปกติระหว่างสวี่อีซ่งกับท็อปย่อมไม่รอดพ้นสายตาคนอื่น
แทยังถามอย่างสงสัย “พวกนายกำลังพูดอะไรกันให้เข้าใจยากอยู่?”
“ไม่มีอะไร แค่รู้สึกว่าสร้อยคอของพี่ท็อปคุ้นตา” สวี่อีซ่งพอจะคาดเดาสถานการณ์ของทั้งคู่ได้ แต่ยังไม่แน่ใจ ดูเหมือนท็อปก็ไม่ได้บอกคนอื่นด้วย ตอนนี้เธอจึงไม่สะดวกพูดอะไรมาก
บทสนทนาจบลงตรงนั้น
สวี่อีซ่งมีธุระจริง ๆ จึงนั่งอยู่ได้ไม่นานก็เตรียมตัวกลับ
ก่อนกลับ เธอฉวยจังหวะที่คนอื่นไม่ทันสังเกต กระซิบเตือนท็อปว่า “ไม่ว่าพี่ท็อปกับหรานหรานจะมีความสัมพันธ์แบบไหน ในเมื่อเธอมอบสร้อยเส้นนี้ให้พี่แล้ว ก็ช่วยเก็บรักษาให้ดีด้วย สร้อยเส้นนี้สำคัญกับหรานหรานมาก”
เมื่อเห็นท็อปเผลอยื่นมือไปแตะสร้อยหลังได้ยินคำพูดของเธอ แถมแววตายังมีความประหลาดใจวูบผ่าน สวี่อีซ่งก็รู้ว่าตนเดาถูก มู่หรานหรานไม่ได้บอกท็อปว่าสร้อยเส้นนี้สำคัญแค่ไหน
เธอถอนหายใจ ก่อนพูดว่า “ฉันไม่ได้อยากกดดันพี่ แต่ในฐานะเพื่อน ฉันกลัวหรานหรานจะเจ็บปวดยิ่งกว่า”