0380

⬢⬢⬢

ตอนที่ 380 การปราบปราม (ต้น)

หลานเสินเห็นผู้คนไม่พูดจาอีก จึงหยิบรูปเทพมารขนาดเล็กยาวประมาณห้านิ้ว สีดำสนิททั้งตัว รูปร่างคล้ายวิหค กรงเล็บหกอันสี่ปีกออกมา ซึ่งก็คือร่างเทพมารตี้เจียงบรรพชนแม่มดแห่งยุคมหาบรรพกาลนั่นเอง

เขาประคองร่างเทพมารขนาดเล็กนั้นไว้บนฝ่ามือ จากนั้นท่องมนต์คำสัตย์แล้วส่งปราณอสนีสั่นสะเทือนหนึ่งครั้ง

ฟึ่บ! ร่างเทพมารตี้เจียงนั้นพลันกลายเป็นกลุ่มควันสีดำ ห่อหุ้มคนกลุ่มหนึ่งไว้ในชั่วพริบตา แล้วบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

ฉึด! ร่างเทพมารตี้เจียงพลันกลายเป็นกลุ่มควันสีดำ ครอบคลุมคนกลุ่มหนึ่งไว้ในพริบตา จากนั้นพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า บินไปได้เพียงไม่กี่ลมหายใจ กลุ่มควันสีดำก็ควบแน่นเป็นรูปธรรมอีกครั้ง กลายเป็นกายแท้ตี้เจียง ทว่าร่างกายขยายใหญ่ขึ้นหลายพันเท่า ปีกกระพือไหวประหนึ่งดาวหางผ่านฟ้า ดั่งธนูแข็งทะลวงเมฆ

ธรรมราชันเซวียนหยวนกวาดสายตามองไปรอบด้าน พบว่าตนเองกำลังอยู่ในห้องที่มืดมิด มีเพียงหน้าต่างสูงเพียงหนึ่งคนสองบานเบื้องหน้าไม่ไกลนักที่ทำให้พอมองเห็นทัศนียภาพภายนอก

เมื่อใช้จิตเทวะตรวจสอบอีกครั้ง จึงพบว่าตนกำลังอยู่ในสมองของตี้เจียงเทพมารตนนี้ และหน้าต่างสองบานเบื้องหน้าก็คือดวงตาทั้งสองของเทพมารนั่นเอง

ตี้เจียงเทพมารร่างมหึมานี้กำลังแบกรับคนกลุ่มหนึ่งไว้ พุ่งแหวกเมฆหมอกและวายุคมมุ่งหน้าสู่แดนสวรรค์

เพียงชั่วพริบตาก็ผ่านชั้นวายุคม และกำลังเคลื่อนที่ผ่านชั้นอสนีเพลิงไป