0376

⬢⬢⬢

ตอนที่ 376 วาระสังหารคุกรุ่น ณ ชางหมาง (ตอนจบ)

เสินกงเป้าสวมชุดเต๋าผ้าไหมสีดำสนิท ใบหน้าแดงก่ำไว้เคราดำ สวมรองเท้าเหยียบเมฆ รูปร่างสูงเจ็ดฉื่อ ดูปราดเดียวก็ประดุจเซียนผู้มีกระดูกสันหลังสง่างาม ลอยล่องมาจากวิมานทองคำอวี้เชวี่ย พลันได้ยินเสียงเรียกชื่อตนจึงตกใจเล็กน้อย จากนั้นหันกลับไปมองเมื่อเห็นว่าเป็นเซียนหญิงฉยงเซียว ก็ดีใจยิ่งนักรีบก้าวเข้าไปหา ประสานมือทำความเคารพแล้วกล่าวว่า “ประมุขสำนักมรรคาสวรรค์เรียกหา ข้าจึงมาเข้าพบ”

ฉยงเซียวคำนับตอบ จากนั้นกล่าวว่า “เป็นเพราะอาจารย์ประมุขสำนักมีราชโองการยันต์ ศิษย์นิกายเจี๋ยทุกคนล้วนต้องให้ความเคารพมรรคาสวรรค์ รอจนผ่านพ้นมหันตภัยสังหารห้าร้อยปีไปแล้ว จึงจะกลับเข้าสำนักได้ พวกเราจึงได้มาเข้าพบประมุขสำนักมรรคาสวรรค์ที่นี่”

เจ้ากงหมิงกล่าวว่า “พบพานมหันตภัยสังหารห้าร้อยปีในครั้งนี้ พวกเราก็สามารถชำระแค้นเก่าในอดีตได้แล้ว ต่อให้ต้องสิ้นชีพก็สามารถวางใจได้”

“ท่านพี่กล่าวได้ถูกต้อง ก็ต้องเป็นเช่นนี้แหละ!” เสินกงเป้าพยักหน้า คนทั้งห้าเดินทางมาถึงท้องพระโรงหลิงเซียว ก็พบประมุขสำนักมรรคาสวรรค์ มหาเซียนแห่งมรรคาสวรรค์ผานกู่โจวชิงนั่งสมาธิอยู่บนนั้น จึงรีบเข้าไปคารวะและทำความเคารพอย่างสูง สามเซียนหญิงมีราชโองการยันต์จากประมุขเจ้าแห่งสวรรค์อยู่ก่อนแล้ว การพบโจวชิงก็เสมือนพบท่าน ดังนั้นสามเซียนหญิงและเจ้ากงหมิงจะกล้าละเลยได้อย่างไร