เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 350 องค์หญิงพิษ (ตอนต้น)
จิ่วเฟิ่งเห็นโจวชิงใช้พลังอิทธิฤทธิ์แห่งการแปรเปลี่ยนตามมรรคาสวรรค์ควักเอาพิษกำยานเก้าหยางของพานหวังออกจากร่างของนางสด ๆ จนกลายเป็นหยดผลึกเม็ดหนึ่ง
แม้จะช่วยนางไว้ได้หนึ่งครา ภายหน้าช่วยให้ไม่ต้องเหนื่อยเปล่าไปอีกมาก
ทว่าทั่วทั้งร่างของนางกลับถูกเขาสัมผัสจนหมดสิ้น รู้สึกว่าไม่คุ้มค่าเสียเลย
ในใจย่อมโกรธแค้นที่โจวชิงล่วงเกินนาง ถูกเขาฉวยโอกาสไปไม่น้อย ทว่ากลับทำอะไรเขาไม่ได้จริง ๆ
หากจะอาละวาดขึ้นมา เกรงว่าจะต้องเสียเปรียบไปไม่น้อย ทว่าในเมื่อโจวชิงชี้แนะเภทภัยของนางให้ และไม่ยึดกรรไกรมังกรวารีทองคืน นางก็ไม่ถือสาหาความอะไร
“หึ! เจ้าถือดีว่ามีพลังอิทธิฤทธิ์ ข้านั้นทำอะไรเจ้าไม่ได้ ชั่วคราวนี้จะไม่ถือสาหาความกับเจ้า”
จิ่วเฟิ่งคิดในใจ แม้ไม่มีแผนแก้แค้นใด ๆ จำต้องปล่อยวางไป ส่งเสียงหึเย็นชาหนึ่งครา เก็บกรรไกรมังกรวารีทองให้ดี พลันหมุนกายเดินออกไปข้างนอก โจวชิงก็มิได้ขัดขวางอีก
เมื่อออกจากมหาตำหนักโกวเฉินเสวียนหยวนแห่งขั้วตะวันตก จิ่วเฟิ่งก็ไม่รู้ว่าจะไปยังที่ใด ถ้อยคำที่โจวชิงกล่าวถึงเภทภัยเมื่อครู่นี้ นางได้ฟังไว้ในใจ แอบนึกครุ่นคิดและเชื่อไปแปดเก้าส่วนแล้ว