0347

⬢⬢⬢

ตอนที่ 347 แม่ทัพใหญ่เทียนเผิง

สี่มหาราชแห่งราชสำนักสวรรค์ต่างแยกย้ายกันไปครองสี่ทิศของพระราชวังสวรรค์ จักรพรรดิหยกประทับอยู่ทางทิศใต้ ทรงเฉลิมพระนามว่าโดดเดี่ยว ประทับ ณ วิมานทองคำอวี้เชวี่ย ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดของตำหนักสวรรค์สามสิบสามชั้น

มหาราชอีกสามพระองค์ต่างก็มีตำหนักสามชั้นเป็นที่ประทับและคอยรักษาด่านประตูคนละแห่ง ตำหนักสวรรค์สามสิบสามชั้นโดยรวมนั้นเปรียบดั่งอาณาจักรในโลกเบื้องล่าง วิมานทองคำอวี้เชวี่ยที่จักรพรรดิหยกประทับอยู่นั้นเสมือนดั่งนครหลวงในเขตประตูสวรรค์ทักษิณ อิทธิพลของมหาราชทั้งสามไม่มีทางที่จะรุกล้ำเข้ามาได้อย่างเด็ดขาด

หลี่จิ้งเองก็คิดไม่ตกเช่นกันว่าเหตุใดหลังจากที่ตนไปบำเพ็ญพุทธธรรมที่แดนประจิมอยู่หลายปี ถึงได้กลายเป็นสภาพเช่นนี้ไปได้

เขาเพียงแค่คิดว่ามีเพียงโจวชิงที่กำลังขยายอำนาจ โดยการนำทหารอสูรไปประจำการภายในตำหนักโกวเฉินเสวียนหยวนแห่งขั้วตะวันตก เพื่อต้องการคุกคามสถานะของจักรพรรดิหยกเท่านั้น

หลี่จิ้งเองก็ล่วงรู้ว่าโจวชิงมีพลังอิทธิฤทธิ์กว้างไกล พลังธรรมไร้ขอบเขต ตนย่อมรับมือไม่ไหว แต่หากขอรับราชโองการจากจักรพรรดิหยกได้ ก็ย่อมสามารถใช้อิทธิพลของพุทธสำนักมาสงบความวุ่นวายภายในราชสำนักสวรรค์ลงได้

หากปราศจากราชโองการของจักรพรรดิหยก การเคลื่อนไหวนี้ย่อมไร้ความชอบธรรมและยากที่จะดำเนินการ