เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 324 ประมุขเจ้าแห่งสวรรค์
“กระบี่ศักดิ์สิทธิ์! กระบี่ศักดิ์สิทธิ์!” หลี่ซื่อหาวพึมพำกับตนเองเมื่อเห็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์เล่มนี้ เข่าทั้งสองข้างอ่อนแรงลงจนแทบจะทรุดตัวลงคุกเข่าเพื่อกราบไหว้บูชา
กระบี่ศักดิ์สิทธิ์เล่มนี้มีสีทองเหลืองอร่าม รัศมีเป็นวงจางๆ แผ่กระจายออกมาจนทั่วห้องกลายเป็นสีเหลืองทอง ดูประหนึ่งกำลังแสดงอำนาจสูงสุด แม้แต่ความองอาจห้าวหาญของจักรพรรดิแห่งต้าถังก็ยังดูราวกับหิ่งห้อยตัวน้อยเมื่ออยู่ต่อหน้ากระบี่เล่มนี้ ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง
“ไม่ถูก! เหตุใดข้าจึงจะคุกเข่าให้บุตรชายของตนได้!”
หลี่ซื่อหาวนั้นสำเร็จเป็นเซียนปฐพี ดวงจิตเทวะฝึกฝนจนกลายเป็นทารกดวงจิตต้นกำเนิดสายเต๋า มีกายาอมตะ ร่างกายสวมใส่ฉลองพระองค์มังกรที่มีปราณมังกรแท้ รวมถึงมงกุฎทอง เข็มขัด และรองเท้าจักรพรรดิ ล้วนเป็นอาวุธเวทล้ำค่าที่ช่วยขับไล่สิ่งชั่วร้ายและสงบจิตใจ ส่วนหอราชันมังกรแท้ที่เขาพำนักอยู่ก็เป็นเส้นชีพจรวิญญาณที่รวบรวมปราณวิญญาณกำเนิดฟ้าไว้ ณ ใจกลางทวีปหนานจ้านปู้ เมื่อเขาถูกสะกดชั่วครู่ ร่างกายก็แผ่แสงสีทองจางๆ ออกมาเพื่อต้านทานรัศมีของกระบี่ แม้จะดูเล็กน้อยน่าเวทนา แต่ก็ทำให้เขาได้สติกลับคืนมา
หลังจากเกือบจะทรุดตัวลงคุกเข่าก็ตื่นจากภวังค์ หลี่ซื่อหาวเหงื่อท่วมตัว เมื่อมองไปรอบๆ นางกำนัลและหมอหลวงในห้องต่างก็ก้มกราบลงกับพื้น สยบอยู่ภายใต้รัศมีของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์