เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 323 มรรคาอริยะ
ไม่กล่าวถึงพระนางหวงเฟยที่ใกล้คลอดบุตรแล้ว โจวชิงยอมสูญสิ้นพลังปราณและจิตวิญญาณโดยไม่เสียดาย โคจรเคล็ดมรรคาสวรรค์เร้นลับ กระตุ้นดวงจิตเทวะรอง ใช้ระฆังความโกลาหลกดทับมหาหงเหมิง นำแสนยานุภาพสูงสุดที่ทำลายล้างมหาหงเหมิงหมื่นมหาจักรวาลออกมาใช้ออกมา
แม้ไม่สามารถหยุดยั้งการหมุนเวียนของวัฏจักรในโลกมหาพันและห้วงสุญญตาจักรวาลได้อย่างแท้จริง แต่การตรึงมหาสมุทรเป่ยหมิงทั้งปวงไว้นั้นก็นับว่าพอจะทำได้
เพียงแต่พลังมรรคาที่มีนั้นยังตื้นเขิน การตรึงเป่ยหมิงไว้สามปีไม่เพียงแต่ทำให้จิตวิญญาณของร่างต้นอ่อนล้า แม้กระทั่งดวงจิตเทวะรองก็ยังมีความไม่สอดประสานกันบ้าง จำต้องเสาะหาสถานที่สักแห่งเพื่อบำเพ็ญเพียรใหม่อีกสักระยะจึงจะฟื้นคืนดังเดิม
ภายใต้แสนยานุภาพสูงสุดของระฆังความโกลาหล ต่อให้เป็นบรรพจารย์คุนเผิงที่อาศัยเหอถูและลั่วซูฝึกฝนจนสำเร็จร่างอวตารนอกกายและดวงจิตเทวะรองก็ไร้หนทางแก้ไข ไม่อาจทำอะไรได้เลย เว้นแต่ว่าจะเป็นประมุขศาสนาไท่ซ่างที่บรรลุสู่ระดับหุนหยวนไร้ขอบเขต จิตวิญญาณสถิตอยู่กับห้วงสุญญตาแล้ว ผู้ใดเล่าจึงจะหลุดพ้นออกมาได้?
แม้แต่ตัวโจวชิงเองเมื่อเข้ามาในมหาสมุทรเป่ยหมิงแห่งนี้ก็เช่นเดียวกัน ไม่อาจอาศัยเล่ห์เพทุบายใดๆ ได้ วัฏจักรการหมุนเวียนของโลกมหาพันและห้วงสุญญตาจักรวาลล้วนเป็นมรรคาแห่งจอมสรรพสิ่ง เซียนพุทธทั้งปวงล้วนต้องถูกพันธนาการไว้ โจวชิงแม้ได้รับพลังมหาศาลแต่ก็ยังไม่อาจหลุดพ้นจากวัฏจักรนี้ได้