เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 321 ปิดประตูขวางสามปี (ตอนต้น)
“เฮ้อ! ชิงอี้! เจ้าว่าควรทำอย่างไรดี?” หลี่ถงฟังจบ แววตาฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง แต่จากนั้นก็กลับคืนสู่ปกติ หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ถอนหายใจออกมาเฮือกยาว ราวกับระบายลมปราณขุ่นมัวภายในอกออกมาจนหมดสิ้น จากนั้นก็กลับมามีจิตวิญญาณเต็มเปี่ยมอีกครั้ง เขาส่งเสียงเรียนชื่อสตรีผู้นี้ตรงๆ ว่า “ผู้ที่มีมหาธรรมโดยกำเนิด ย่อมมีผู้ที่มีมหาธรรมกำราบได้ นี่เป็นผลกรรมของปรมาจารย์อสูร ข้าจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้อย่างไรกัน?”
ชิงอี้ได้ยินดังนั้นก็นิ่วหน้า แววตาจ้องมองหลี่ถงด้วยความประหลาดใจ จ้องอยู่นานถึงครึ่งก้านธูปจึงแค่นเสียงเย็นชาว่า “ในเมื่อเจ้าทะเยอทะยานสูงส่งถึงเพียงนี้ ต้องการจะเป็นจักรพรรดิอริยะแห่งนิกายมนุษย์ ยังจะเกรงกลัวผลกรรมอันใดอีก? ยามนี้นิกายมนุษย์รุ่งเรือง สอดคล้องกับลิขิตสวรรค์ แม้เจ้าจะหยุดมือตอนนี้ ภายหน้าก็ยากจะหนีพ้นเคราะห์กรรม ตำแหน่งเหล่าทวยเทพบนสรวงสวรรค์นั้น ก็ยังว่างอยู่อีกหลายตำแหน่งพอดี”
สีหน้าของหลี่ถงเปลี่ยนไป จากนั้นจึงหัวเราะกล่าวว่า “ข้าจะยอมหยุดมือได้อย่างไร ก็เพียงแค่ถอนใจรำพึงออกมาคำหนึ่งเท่านั้น ว่าแต่ผู้นั้นเป็นใครกัน มีพลังอิทธิฤทธิ์มากมายถึงเพียงนี้ กล้าหาญที่จะเป็นศัตรูกับปรมาจารย์อสูรเชียวหรือ?”
ชิงอี้กล่าวว่า “ผู้นั้นคือประมุขสำนักมรรคสวรรค์แห่งภูเขาวายุทมิฬ”