เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 316 การช่วยเหลือ
ร่างของตระกูลสิงเทียนและเซียงหลิ่วใหญ่โตยิ่งกว่าขุนเขา ทั้งยังมีไอสังหารรุนแรงจนบดบังห้วงดาราไท่ซวีจนมืดมิดไปสิ้น ได้ยินเพียงเสียงลมและสายฟ้าคำรามสนั่น ไม่ทันไรเซียงหลิ่วก็พ่นลมออกจากปาก ตามด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับสายน้ำแห่งสวรรค์ขาดสะบั้น กลิ่นเหม็นคาวรุนแรงถึงขีดสุดซึ่งเหม็นยิ่งกว่ามูลวาฬเจียวถึงร้อยเท่าเปรียบเสมือนฝาหม้อขนาดมหึมาครอบลงมา เซียงหลิ่วสั่นศีรษะทั้งเก้าและพ่นน้ำพิษออกจากปาก
พิษเหลวของมันร้ายกาจยิ่งนัก ต่อให้เป็นเซียนหรือพุทธะก็ยากจะต้านทาน แม้แต่เทพมารโบราณยังไม่กล้าแฉลบเข้าใกล้ ต่อให้เป็นฝั่งพุทธะที่สำเร็จกายทองไร้ประมาณ หรือฝั่งเต๋าที่สำเร็จกายเซียนกระดูกหยก หากเพียงสัมผัสถูกน้ำพิษเซียงหลิ่ว ร่างกายล้วนต้องหลอมละลาย หากพลาดพลั้งเพียงนิด ดวงจิตเทวะก็ยากจะพ้นภัย
อีกทั้งน้ำพิษนี้ยังใช้เพื่อทำลายสมบัติวิเศษโดยเฉพาะ ไม่ว่าจะเป็นอาวุธเวทของฝ่ายเซียน หรือสมบัติพุทธะของฝ่ายพุทธะ ไม่จำเป็นต้องสัมผัสถูก เพียงแค่ถูกไอพิษปะทะก็ต้องสูญเสียอานุภาพไปสิ้น แม้อาวุธอสูรอสุราในสายมารก็เช่นเดียวกัน เรียกได้ว่าร้ายกาจยิ่งกว่าวิชาชั่วช้าใดๆ