0315

⬢⬢⬢

ตอนที่ 315 ไร้เทียมทาน

สายรุ้งสะท้านฟ้าที่ก่อตัวจากขวานง้าวจาวเหยาดั้งเดิมทีมีอานุภาพรุนแรงยิ่งนัก เกือบจะทะลวงผ่านโลกสวรรค์และพิภพ ห้วงดาราอันกว้างใหญ่ไพศาลเลือนรางประหนึ่งจะประชันกับดวงตะวันสีชาดที่อยู่ไกลออกไป แม้แต่ดวงดาวทรงกลมขนาดยักษ์ที่คนทั้งหลายเหยียบย่ำอยู่เบื้องล่างก็ดูเหมือนจะเทียบไม่ได้ โจวชิงเบื้องหน้าขวานง้าวจาวเหยานี้ เปรียบเสมือนผู้คนอาบไล้อยู่ใต้แสงตะวัน ครอบคลุมทั่วปฐพี ยากจะหลบหลีก ยากจะหลบหนี

อิงเจาเป็นถึงเทพอสูรแห่งยุคบรรพกาล ภายใต้สังกัดตงหวงไท่อี ดูแลแดนสวรรค์ยุคดึกดำบรรพ์ พลังธรรมสูงส่งถึงขีดสุด ขวานง้าวจาวเหยาเล่มนี้เป็นสมบัติวิเศษคู่กาย ไม่ทราบว่าผ่านการหลอมบูชามากี่มหากัปมหากัลป์แล้ว แม้ครั้งนี้มิใช่การลงมือสุดกำลัง แต่ก็ใช้พลังธรรมไปเจ็ดแปดส่วน นางเองก็ทราบดีว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดา จึงไม่กล้าประมาท

โจวชิงเห็นแสงสว่างประดังเข้ามาจากแปดทิศแปดทาง แสงผลึกจ้าตาทรงพลังยิ่ง แต่เขากลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เพียงยื่นฝ่ามือไปข้างหน้า นิ้วทั้งห้าดุจตะขอ ยุบตัวเข้าด้านในเล็กน้อย ปรากฏกลุ่มปราณกำเนิดสีดำขาวหมุนวนไม่หยุดนิ่ง กลมมนสมบูรณ์ ราวกับไท่จี๋

ฉึบ! เสียงดังคล้ายฉีกผ้าไหมและปุยฝ้าย โจวชิงกวักมือเรียกคราหนึ่ง แสงผลึกที่ปกคลุมท้องฟ้าพลันสลายสิ้น ห้วงดาราคงเป็นห้วงดารา ประหนึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา ห่างจากร่างโจวชิงไปพันวา มีอาวุธรูปร่างคล้ายขวานแต่ไม่ใช่ขวาน คมสองด้านเป็นครึ่งวงกลม ทั้งร่างเขียวขจี ยาวเพียงสามศอก รูปทรงแปลกตายิ่ง